Mistrz liderowi niestraszny

To był najczarniejszy dzień od kiedy jestem w Legii – mówił Dariusz Wdowczyk po tym, jak piłkarze BOT GKS Bełchatów sprawili ogromną niespodziankę i pokonali mistrza Polski.

Legia ostatni raz na własnym boisku przegrała, mimo że prowadziła, pięć lat temu – ze Śląskiem Wrocław (3:4). BOT GKS jechał do Warszawy jako pierwszy w tabeli. Teoretycznie wynik meczu lidera z mistrzem Polski powinien być trudny do odgadnięcia. Drużyna z Bełchatowa była skazywana na porażkę, bo przecież do soboty przegrała wszystkie osiem pojedynków z Legią.

Bełchatowianie mieli trochę szczęścia, choć problemy rywali nie umniejszają zwycięstwa drużyny Oresta Lenczyka. Trafili na Legię tuż po jej meczu z Szachtarem Donieck o awans do rozgrywek grupowych Ligi Mistrzów. Podopieczni Dariusza Wdoczyka byli zmęczeni. Pod koniec spotkania nie mieli już siły biegać i walczyć o zwycięstwo. Skład Legii był mocno przetrzebiony, bo kontuzje leczy kilku zawodników, a na dodatek w piątek zawieszono Eltona za jazdę samochodem po pijanemu.

BOT GKS zagrał mądrze. Goście zdawali sobie sprawę, że nie mogą pozwolić sobie na otwarta grę, dlatego nastawili się na defensywę, a w ataku mają przecież Radosława Matusiaka. Nie było to jednak taka obrona Częstochowy, jak w poprzednim sezonie, kiedy wybijali piłkę na oślep.

– Graliśmy piłką i próbowaliśmy kontrataków. To nie była rozpaczliwa obrona, tylko nasza taktyka – twierdził Łukasz Garguła, pomocnik BOT GKS. – Dopóki nie straciliśmy gola, nasza gra mogła wyglądać na wybitnie defensywną, ale z Legią tylko tak można grać.

Do przerwy mistrzowie Polski mieli kilka okazji. No, ale w bramce BOT GKS stoi Piotr Lech, który najlepsze mecze rozgrywa przeciwko Legii. Tak było wiosną poprzedniego sezonu, kiedy bronił fantastycznie, ale w doliczonym czasie dał się pokonać. W sobotę w pierwszej połowie m.in. wygrał pojedynek sam na sam z Aleksandrem Vukoviciem, obronił trudny strzał z rzutu wolnego Edsona, a także uderzenie Hugo z… dwóch metrów.

Nie ustrzegł się także błędu, który mógł drogo kosztować jego drużynę. W 37 min wybiegł poza pole karne za Miroslavem Radoviciem i sfaulował go w narożniku boiska. Sędzia Hubert Siejewicz potraktował go pobłażliwie, pokazując tylko żółtą kartkę.

BOT GKS też miał swoje szanse. Na prawej stronie bardzo dobrze współpracowali ze sobą Grzegorz Fonfara i Tomasz Wróbel, choć lepiej im szło w ataku niż w defensywnie, gdzie kilka razy oszukał ich Roger Gurreiro i Sebastian Szałachowski. Rajdy Wróbla dwukrotnie zakończyły się celnymi podaniami do Matusiaka, który jednak zmarnował dogodne sytuacje.

Jeszcze po przerwie inicjatywa należała do Legii i w końcu Radović nie dał szans Lechowi strzałem z 20 m. Po stracie bramki bełchatowianie nie mieli wyjścia i musieli zaatakować. Kiedy na boisku pojawił się Garguła, ich ataki stawały się coraz groźniejsze. Pomocnik BOT GKS potwierdził, że wraca do wysokiej formy. Dobrze współpracował z Matusiakiem, któremu nie szło strzelanie goli, więc dwa razy otworzył kolegom drogę do bramki.

Ale po kolei. Kwadrans przed końcem meczu swoją chwilę chwały miał Wróbel. Najpierw jego strzał znakomicie obronił Łukasz Fabiański, ale po kolejnym dośrodkowaniu i przedłużeniu piłki przez Matusiaka z bliska doprowadził do remisu. Później Legia miała jeszcze jedną okazję, ale znakomicie spisał się Lech. Gospodarze już pogodzili się ze stratą punktu, kiedy w doliczonym czasie stracili wszystkie trzy. Matusiak doskonale podał do Garguły, który technicznym strzałem pokonał Fabiańskiego.

– Graliśmy do końca i się opłaciło. Wiedzieliśmy, że dla Legii jest to już szóste spotkanie w krótkim czasie i rywale muszą czuć to w nogach – mówił Garguła.

Z szatni BOT GKS długo dochodziły głośne śpiewy: „Mamy lidera, GKS mamy lidera”.

ANDRZEJ KLEMBA, WARSZAWA

Gazeta Wyborcza Łódź dodatek do SPORT nr 189, wydanie z dnia 14/08/2006, str. 20